Ένας Δισκοπαθής Εξομολογείται #10: Νίκος Φιλιππαίος-Πάκος

Νίκος Φιλιππαίος

Σε εβδομαδιαία βάση, πρόσωπα που ασχολούνται εμπράκτως με τη μουσική εξομολογούνται μέσω της Δισκοπάθειας την αγάπη τους για έναν δίσκο. Αυτή την εβδομάδα, ο Νίκος Φιλιππαίος (ή Νίκος Πάκος για τους φίλους του) μας μεταφέρει από την ποικιλόμορφη οπτική του dj, ραδιοφωνικού παραγωγού και αρθρογράφου, στα balearic beat «σοκάκια» των Σουηδών Studio, μέσα από την παράθεση των θελκτικών ιδιοτήτων του άλμπουμ αυτών West Coast. 

Το προφίλ του… δισκοπαθούς κατ’ εμέ

Αποτελεί πραγματικό ευτύχημα, το γεγονός ότι μικρές εστίες ανθρώπων με κοινό όραμα, ολιγομελείς παρέες, αν θέλετε, κινητοποιούνται καλλιτεχνικά ανά την ελληνική επαρχία συσπειρώνοντας κι άλλα άτομα γύρω από τις ενέργειές τους. Στα κύρια σημεία του χαρακτήρα αυτών των παρεών, συγκαταλέγεται και το ότι δεν πασχίζουν για να βρουν ευρεία ανταπόκριση τα όσα πράττουν, ούτε όμως να τα καταδικάσουν -από… ιδεολογία- σε μια μόνιμη ανακύκλωση μεταξύ συγγενών και φίλων.

Σε μια τέτοια «κοινότητα», ανήκει άτυπα κι ο Βολιώτης Νίκος ΦιλιππαίοςΠάκος -από το Φιλιππάκος- για τους φίλους του). Ευρισκόμενος στην αγκαλιά των τριάντα ετών, ο Νίκος κατανέμει τις ημέρες του με έμφαση σε πράγματα και καταστάσεις που σχετίζονται με τη μουσική. Ξεκινώντας από την αφετηρία των εξαντλητικών και εμπεριστατωμένων ακροάσεων δίσκων, επιλέγει και μας παρουσιάζει ηχητικά στιγμιότυπα με εθιστικό ρυθμικό και μελωδικό στίγμα, μέσα από τα προσωπικά dj set του, καθώς κι από εκείνα με το ντουέτο των Brkn Glssz, δηλαδή τη σύμπραξή του με τον Γιώργο Ζούκα. Με τον τελευταίο «συγκατοικούν» και ραδιοφωνικά, σαν ντουέτο και πάλι, στον βολιώτικο Nova FM 106 κάθε τελευταία Τετάρτη του εκάστοτε μήνα, 21:00-23:00. Τις υπόλοιπες… Τετάρτες, ο Νίκος εκπέμπει κατά μόνας από τον ίδιο σταθμό, 21:00-22:00, με την Εκπομπή Που Ψάχνει Τίτλο. Κι αν πρέπει να ειπωθεί κάτι ακόμη σχετικά με τις προαναφερθείσες ενασχολήσεις του, αυτό αφορά αναμφίβολα την ικανότητα  των πρότζεκτ του Νίκου να ισορροπούν πάνω σε ένα πλατύ φάσμα μουσικών συντεταγμένων, το οποίο (φάσμα) εγκολπώνει το παρόν και το παρελθόν του ηλεκτρονικού ήχου και την ίδια στιγμή δεν ξεχνά να μοιραστεί τις αρετές της dub, της φανκ, του ροκ, της ποπ…

Εκτός των άνωθεν δραστηριοτήτων, ο σημερινός «καλεσμένος» μας διατηρεί έναν εξαιρετικά ενδιαφέρων αυτοδιαχειριζόμενο ιστότοπο, με τίτλο Music On Air,  τον οποίο και ενημερώνει με βάση την αισθητική γραμμή που εκθέτει κι από τις πηγές που σας έλεγα πρωτύτερα. Με μια κριτική γραφή περί μουσικής, η οποία στεγάζει συγχρόνως τόσο την αγάπη του για τη μουσική, όσο και εκείνη για τον λόγο και την ελληνική γλώσσα (ασκεί, άλλωστε, και το επάγγελμα του φιλόλογου). Τη συγκεκριμένη γραφή, μπορεί κανείς να τη συναντήσει και στο Progrocks.gr, έναν χώρο για τη μουσική στο διαδίκτυο, που με επίκεντρο το προοδευτικό ροκ προτείνει καλαίσθητες κυκλοφορίες, οι οποίες, εντούτοις, προσεγγίζουν πολλά και ποικίλα ηχητικά ιδιώματα.

…και τα λόγια τού ίδιου για τον αγαπημένο του δίσκο

Ποιος θα φανταζόταν πως στη βόρεια και παγωμένη Σουηδία, θα έκανε την εμφάνισή της μια ολόκληρη μουσική σκηνή, που φιλοδοξεί να εκφράσει τη χαλαρή αίσθηση των καλοκαιρινών διακοπών;  Κι όμως, με επικεφαλής συγκροτήματα  όπως τους Embassy, τους Boat Club και τους Air France, η σκηνή του “balearic pop” άνθισε κυρίως κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, αλλά συνεχίζει να είναι και σήμερα δραστήρια. Η κριτική χαρακτήρισε το συγκεκριμένο μουσικό ύφος ως “balearic”, όχι μόνο εξαιτίας της θερινής ατμόσφαιρας που αυτό αποπνέει, αλλά κι επειδή οι κυρίαρχες επιρροές για όλη τη σκηνή είναι το synthpop και το disco, τα είδη δηλαδή που καθόρισαν και το πρώτο και γνήσιο balearic beat. Τώρα, βέβαια τι ακριβώς εστί “balearic beat” είναι μεγάλη ιστορία… Προς το παρόν ας αρκεστούμε πως αυτό το όνομα δόθηκε στα sets που έμπλεκαν οι DJs της Ibiza κυρίως κατά τη δεκαετία του 80.

Ωστόσο, η πλειονότητα των συγκροτημάτων του σουηδικού balearic έχει προσβληθεί από το σύνηθες μικρόβιο της εναλλακτικής ποπ γενικότερα, αυτό της επιτηδευμένης «ελαφρότητας». Βασική στόχευση παραμένει η δημιουργία απλών και χαρούμενων μελωδιών, ακόμα κι αν κάποιες φορές διακρίνεται μια θέληση για πειραματισμό. Αποτέλεσμα, τραγούδια που καταλήγουν προβλέψιμα, ακόμα και πληκτικά, ειδικά για ακροατές που αναζητάνε μουσικές πιο περιπετειώδεις.

Λαμπρή εξαίρεση στα παραπάνω αποτελεί το ντουέτο των Studio. Οι Dan Lissvik και Rasmus Hägg ήταν ανάμεσα στους αδιαμφισβήτητους πρωταγωνιστές του σουηδικού balearic των ’00s, καθώς η μουσική τους καθορίζεται τόσο από την ατμόσφαιρα του καλοκαιριού, όσο και από τη δεκαετία του ’80 και φυσικά έχει ένα έντονο ποπ στοιχείο. Αλλά, θαρρώ πως οι ομοιότητες με τους υπόλοιπους τελειώνουν κάπου εδώ.

West Coast 2007
[Studio: West Coast, Information, 2007]

Το ντουέτο των Studio ήταν δισκογραφικά ενεργό από το 2001 ως το 2008 και τυπικά το 2012 ανακοίνωσε τη διάλυσή του. Κυκλοφόρησε επτά Eps, δύο συλλογές και μόλις ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ, το οποίο τιτλοφορείται West Coast (2007). Εμείς θα ασχοληθούμε με το άλμπουμ, επειδή θεωρώ πως σε αυτή την κυκλοφορία οι Σουηδοί έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό.

Στο West Coast οι Studio ξεπερνούν την απλοϊκότητα του τυπικού “indie pop” και ανοίγονται σε ένα πιο περιπετειώδη μουσικό κόσμο. Φανταστείτε ένα απίστευτο κράμα από το groove της disco, τις κιθάρες του new wave, την αφαιρετικότητα του krautrock και το «χάσιμο» της dub. Σκεφτείτε δύο μουσικούς να κλείνονται στο… studio και να χτίζουν έναν εντελώς προσωπικό ήχο, βασισμένο σε συνθέσεις μεγάλης διάρκειας, στις οποίες κύριο λόγο έχει ο αυτοσχεδιασμός. Η οξεία ψυχεδέλεια συναντά ένα επικό chill out κλίμα. Ακούστε το εναρκτήριο δεκαεξάλεπτο “Out There” και ειδικά το αναπάντεχο γύρισμα σε μια reggae μελωδία, που θυμίζει μια τριπαρισμένη εκδοχή του “Live is Life” των Opus, ενός από τα πιο διάσημα τραγούδια της δεκαετίας του ’80.

Γενικότερα, η σχέση των Studio με τη συγκεκριμένη δεκαετία είναι αντιφατική και τελικά ειρωνική. Από τη μία πλευρά αναπολούν με νοσταλγία τον ευδαιμονισμό εκείνης της περιόδου, ο οποίος βέβαια καθόριζε τη λαϊκή κουλτούρα της εποχής, το σινεμά, τη μουσική, τη μόδα και την τηλεόραση. Άλλωστε και οι ίδιοι τότε έζησαν τα παιδικά τους χρόνια. Από την άλλη όμως, αναδεικνύουν  την εύκολη εμπορικότητα αυτής της δεκαετίας, καθώς βυθίζουν τις ’80s αναφορές τους σε στοιχεία απρόβλεπτα, που έχουν αντλήσει από το ηλεκτρονικό kraut των Harmonia και των Cluster, από την κλασική dub του King Tubby και του Lee Scratch Perry, αλλά και από δικούς τους ambient και progressive rock μουσικούς,  όπως ο θρυλικός Bo Hansson.

Η ιστορία που οι Studio διηγούνται στο West Coast είναι αυτή  μιας μέρας διακοπών σε μια μεσογειακή παραλία: από την παιχνιδιάρικη ενεργητικότητα του πρωινού και του μεσημεριού στην ονειρική νωθρότητα του απογεύματος και του δειλινού. Αυτή η πορεία από τον ηδονισμό στο όνειρο αποτυπώνεται υπέροχα στο “Life Is A Beach”˙ το δυνατό beat της αρχής γίνεται ολοένα πιο υπνωτικό, για να σβήσει στο κλασικό new age ηχητικό εφέ του κύματος που σκάει στην ακρογιαλιά.

Έτσι, το ντουέτο από τη Σουηδία παρουσιάζει τη  δική του εκδοχή για το balearic beat. Οι ντόπιοι DJs της Ibiza ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, χωρίς να απομακρύνονται από τις disco επιτυχίες της εποχής, κατάφερναν να προσδίδουν κάτι το ψυχεδελικό στα sets τους, όπως σε αυτό το mixtape από μια βραδιά του 1984 στο περίφημο club Ku. Αυτό ακριβώς το κλίμα διασώζεται στη μουσική των Studio. Παράλληλα όμως, οι Σουηδοί στρέφονται και σε πιο underground καλλιτέχνες των ’80s, όπως στο τραγούδι “Origin”, όπου οι επιρροές από τις κιθάρες των Durutti Column είναι εμφανείς.

Σίγουρα ένα μειονέκτημα της μουσικής των Studio είναι η έλλειψη συγκεκριμένης δομής, αλλά εκεί έγκειται και η μαγεία τους, στα ελεύθερά τους «τζαμαρίσματα».  Αυτή η ξεχωριστή  μαγεία γοήτευσε πολλούς ακροατές, έκανε τις περιορισμένες κόπιες των βινυλιακών κυκλοφοριών  τους ανάρπαστες και συνεχίζει να προκαλεί νοσταλγία σε πολλούς φίλους της μουσικής ανά τον κόσμο. Πιθανότατα επηρεασμένος από αυτές τις μνήμες, ο ένας εκ των δύο Studio, o ταλαντούχος και δραστήριος Dan Lissvik, ονόμασε την πρώτη σύνθεση του προσωπικού του άλμπουμ Meditation, το οποίο κυκλοφόρησε με το ψευδώνυμο Atelje το 2014, “An Ode To Studio”.

|>| Στήσε αυτί |<|

* το τέταρτο και το έκτο κομμάτι της παραπάνω playlist, βρίσκονται (έκαστο) σε διαφορετική εκδοχή μέσα στο δίσκο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s